Ben ağlarsam ağlayan gülersem gülen
Bütün dertlerim anlayıp gönlümü bilen
Sanki kalbimi bilerek yüzüme gülen
Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen

Sinemde gizli yare var kimse bilmiyor
Hiçbir tabip bu yarama merhem olmuyor
Boynu bükük bir garibim yüzüm gülmüyor
Gönlüm hep seni arıyor neredesin sen

Uzakta çok uzakta bulutların orda
Ordasın babam benim, yukarılarda
Daha dün beraber geçmişten bahseder
Kahveni içerdin aynı köşende
Şimdi ise ne kaldı geriye senden
Bir kara ıslak tümsek birde taş bana
Bir avuç altın öğüt mirasın bana
Ellerinle anlatır dilinle söylerdin
Gözlerinle sever belli etmezdin
Biliyor ve inanıyorum şimdi yukarda
Koruyor ve gözetiyorsun beni hala

Bir dolu şey söylendi analar için
Bu da benim ağıtım olsun ardından baba

Ülkem benim
Boynunu asla bükme
Bükme o mağrur boynunu..
Ülkem benim!
Seviyorum seni hiç bir şeyi sevmediğim gibi… Ülkem

Memleketim
Üzme asla canını
Hangi günü gördün akşam olmamış
Elbet hak dönemidir
Döner de gelir
Bulur herşey yerli yerini
Memleketim, memleketim
Memleketim benim, memleketlim

Aldığımdan daha güzel
Veremezsem seni, çoluk çocuğuma
Lanet olsun bana…
Hele okudukça istiklal harbini
İnan bana..!
Ülkem benim, memleketim
Canım cananım
Yegane sevgilim
Hiçbirşey uğruna vazgeçemediğim
Memleketim..!

Akşam erken iner mapushaneye
İner yedi kol demiri yedi kapıya
Birden ağlamaklı olur bahçe
Karşıda duvar dibinde üç dal gece sefası üç kök hercai menekşe
Aynı korkunç sevdadır gökte bulut dalda kayısı
Başlar koymaya hapislik karanlık can sıkıntısı
‘Kürdün Gelini’ni söyler maltada biri
Bense voltadayım ranza dibinde
Hep olmayacak şeyler kurarım
Gülünç acemi çocuksu
Vurulsam kaybolsam derim
Çırılçıplak bir kavgada
Erkekçe olsun erkekçe olsun isterim
Dostluk da düşmanlık da
Hiçbiri olmaz halbuki
Geçer süngüler namluya
Başlar gece devriyesi jandarmaların
Hırsla çakarım kibriti
İlk nefeste yarılanır cigaram
Bir duman alırım dolu bir duman kendimi öldüresiye
Biliyorum ‘Sende mi?’ diyeceksin
Ama akşam erken iniyor mapushaneye
Ve dışarda delikanlı bir bahar
Seviyorum seni, seviyorum seni, çıldırasıya

Gemler sende olsa bile
Bu yem yenmez bile bile
Hayvan terli bu düzende

Bugün varsan yarın yoksun
Tarih oku bilgin artsın
Sen dünyadan bihabersen
Söyle beyim atlar ne yapsın

Hayvan terli, terli terli
Terli hayvan yemi yermi, ı, ıh, ı ıh
Üzülenler bu düzende hep de aynı hep de aynı

Aynı mı kalacak, aynı mı?
Aynı mı kalacak, aynı mı?

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril
Koparıver gözlerinin gülüm yaşını sil

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında
Yapraklarım ellerimdir tam yüz bin elim var
Yüz bin elle dokunurum sana İstanbul’a
Yapraklarım gözlerimdir şaşarak bakarım
Yüz bin gözle seyrederim seni İstanbul’u
Yüz bin yürek gibi çarpar çarpar yapraklarım
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda
Ne sen bunun farkındasın ne de polis farkında

Oy trabzon trabzon dibin galay
Dibin galayli gazan, dibin galayli kazan
Sevdali günlerume efkarli günlerume
Geldi çatti geldi çatti remezan
Geldi çatti remezan

O derenin baliklari fiyukludur
Fiyukludur fiyukli, fiyukludur fiyuklu
Kocan gitti silaya, kocan gitti silaya
Sen çimde kaliysun sen çimde kaliysun diyufli
Sen çimde kaliysun diyufli

İpsizlerin Memedi sevmiş idi
Dört köyün nar çiçegi Zeyno
Sevdirmediler gardaş sevdirmediler

Zeyno güzel Zeyno nazlı
Zeyno dört köyün ağa kızı
Kız almak için başlık vermek gerek
Oysa fakirin biri Memed
Zeyno Zeyno Zeyno Zeyno yar

Variyeti yok ama pek yiğit
İpsizlerin ırgadı Memed
Sevda bu fakir zengin dinlemez
Aldı kızı kaçırdı Memed
Zeyno Zeyno Zeyno Zeyno yar